Our last days in Turkey….

Dogubeyazit/Ankara, 10/25 degrees Celsius and sunny!

Ishak pasa palace Our last stop in Turkey is Dogubeyazit, a predominantly Kurdish town, close to the Iranian border. Here we take a dolmus (public minibus) to the Ishak Pasha Seljuk palace overlooking the town. At first we are surprised by the superb state of preservation, but later that day, at the hotel, we discover that the site has suffered by the hands of over-enthusiastic Turkish restaurateurs. Nevertheless, it remains an impressive sight with stunning views. At dinner we evaluate the route ahead through Iran, Pakistan and India. Given some worrisome stories we heard about Pakistan from fellow travelers, we conclude that it is important to plan our route through Pakistan as efficiently as possible. In this view we conclude it is probably better to get our visas for India sorted in Turkey instead of Islamabad… and this needs to be done in Ankara. Ouch… that is a good 1200 km in the opposite direction of our intended route. Considering that the pros outweigh the cons we decide to park our bikes at a safe place and buy a ticket for the earliest bus to Ankara.

Minivan to Ankara or Istanbul? The bus trip to Ankara started out fine, we were picked up from the hotel at 9 am sharp and we had ample room in the luxurious minivan. However, a couple of minutes after departure the driver starts his favorite compact disc with traditional Kurdish folk music. For our untrained ears this music sounds like a sloppy composition of squeaky guitars accompanied by vocal intermezzos that seem to occur at completely random intervals. Moreover the vocals closely resemble the whining of a spoiled child and the lyrics generally seem to consist of an endless repetition of one single sentence… Unfortunately, the van driver seems to intensely enjoy this music since he tirelessly repeats the same CD during the complete 20 hour trip. Mentally broken but very relieved we exit the minivan early the next morning only to learn that the journey did not lead us to Ankara but to Istanbul! A “small” mistake by the bus company and/or driver that they initially try to blame on us. However the ticket clearly states destination Ankara, so we spend the next 3 hours trying to pursue them to pay for our transport from Istanbul back to Ankara. After a lot of patience, persistence and another 6 hours bus journey we finally reach Ankara.

Mount Ararat At the embassy we learn that, because of our delayed arrival, the Indian embassy will  not be able to finalize our visa application before the weekend. In short we are stuck in Ankara for the next 6 days… this deteriorates our travel morale even more. We spend the following days in the hostel which is packed by fellow, disillusioned, travelers also awaiting their visas. We try to make the best of it and explore Ankara, which turns out to be a really nice, modern city. We enjoy some Italian style coffee, pasta and beers, a visit to the museum of Anatolian civilization and walking through ‘old’ Ankara. And for once it is nice to know where we sleep for five consecutive nights. The next monday, 5 pm, we can finally pick up our brand new Indian visas (five months, double entry!!), whereafter we immediately hop onboard a direct bus back to Dogubeyazit. Seventeen hours later, we pick up our bikes and brand new rear tires, which we had shipped to the hotel, and prepare for a long awaited leg of our journey: Iran awaits us.

This entry was posted in Countries, Europe, Turkey. Bookmark the permalink.

9 Responses to Our last days in Turkey….

  1. Ria says:

    sorry Marlieke en Paul – now pas mijn comment – maar….. er waren 3 overledenen waarvan 1, de man van een nicht van me.
    Het is geweldig om het verslag te lezen – en jullie ervaringen, maar het meest de foto’s erbij dat maakt het nog meer begrijpelijker, en waar jullie aan natuur enz. doormaken.
    Geniet – dat is het motto – tot de volgende blog graag,
    Ria S.

  2. Remko Enserink says:

    He Marlieke en Paul!

    Waar blijft dat volgende verhaal nu? Ik verveel me kapot hier achter mijn RIVM bureautje starend naar de zoveelste alinea van mijn 3e paper in wording. Heerlijk om zo door die foto’s van jullie te scrollen. Als motorliefhebber vind wel dat er meer foto’s moeten komen waarop de motor ook staat ;)

    Bevalt het rijden nog steeds? Hoe zit het met de eeltknobbels op de kont en de buffelnekspieren? Enjoy Iran en tot de volgende post!

    Remko

  3. Susan says:

    Hoi Paul en Marlieke,
    Nou, jullie kunnen niet zeggen dat jullie Turkije niet goed bekeken hebben. Van West naar Oost en nog een keer op en neer, dat is niet mis. En aan de andere replys te zien hebben jullie er ook weer nieuwe vrienden aan over gehouden. We zijn erg benieuwd hoe het jullie in Iran vergaat. We hebben jullie gisteren wel gemist op het heerlijk avondje. Nog een paar nachtjes slapen en dan mogen jullie je cadeaus uitpakken van de Goedheiligman (zie boekje). Geniet van jullie avonturen, een veilig vervolg van de reis en we horen graag snel hoe het jullie vergaat!
    Groetjes,
    Susan, Dennis, Jasmijn en Thijmen.

  4. amir says:

    hello dear Paul and Marlieke
    hope you are fine and doing well
    it’s amir, tourguide in yazd.
    i tried to send email to u but it didn’t work! failure report message!
    where are you now?
    and if you don’t mind could you please send me the plugins for the photo gallery and email subscription for the wordpress? then i can use it for my weblog. my weblog is in farsi. this is the addess http://www.amirblog.com

    wish you the best

  5. hossein says:

    hi there
    how are yours?
    if its possible send your email address for me
    i am hossein from urmia,who is you meet in the hotels
    thanks

  6. Anneke says:

    Hoi Marlieke, erg leuk om jullie verhalen te lezen. Prachtige foto’s en geeft een mooi beeld van Turkije. en nu verder de grens over naar Iran. Maar wat een toestanden om alles te regelen, je leert wel alles relativeren he? Zo leer je ook alles naar het positieve te draaien. Nou veel succes in Iran en jullie verdere trip. Blijf jullie volgen maar zal niet elke reageren. Vind het wel heel gaaf hoor wat jullie doen. Lekker doorgaan en genieten. Hartelijke groeten Anneke

  7. Paula en Jan says:

    Hallo lieve reizigers,
    Fijn om weer een verslag van jullie reis te lezen, mama met haar linkerarm in het gips na een onfortuinlijke val met de fiets. Door de foto’s en de verslagen voelen we ons samen op reis. We zijn nu al benieuwd naar de verslagen over Iran. Daarna ligt Pakistan in het verschiet, dat is spannend begrepen we uit jullie verslag. Geniet van alle mooie ervaringen en reis veilig verder. Lieve groeten van Paula en Jan.

  8. Cecile says:

    Hoi lieve reizigers,
    Jeetje, ik dacht dat ik met onze quiz voor het vertrek jullie heel veel had geleerd over communiceren in andere culturen….. Blijkt mijn internetwijsheid toch niet afdoende te zijn he…, voor je het weet reis je terug met verschrikkelijke muziek naar de verkeerde stad.
    Nou ja…. Jullie leren ondertussen de wereld beter kennen en ik mijn huis: wat blijkt…. Mijn zingende koolmees in de keuken heeft een vriend in de toilet…. Kennelijk zijn z’ n baasjes op een lange reis en heeft hij al die tijd ongemerkt gebivakeerd in ons kleinste kamertje. Na de ontdekking heb ik hem gerust kunnen stellen…. Wij ontvangen hem in ons warme nest en zodra z’n baasjes terug zijn wordt hij weer gewoon met ze verenigd (moest hem wel even uitleggen dat het nog wel even kon duren… Maar hij heeft geduld)

    Xxx familie Bouw en twee koolmeesjes

  9. Ria en Rinus says:

    Beste Marlieke en Paul, wat een zonnige verrassing op onze druilerige zaterdag in november, al die prachtige foto’s met jullie verhalen erbij. We genieten met jullie mee van al het geweldigs dat ”onze wereld op z’n mooist” jullie steeds opnieuw voorschotelt: om je erin te verliezen – briljantjes op je netvliezen. Dan neem je visum-strubbelingen dus ook maar voor lief en nu is Ankara tenminste ook aan z’n trekken gekomen, toch wel eens goed om wat tijd te nemen en plannen bij te stellen, tja ….goed voorbereid op reis zal vast voor jullie de constante factor zijn. Voor jullie tweetjes alle geluk onderweg naar nieuwe verten en veel verwondering toegewenst. Liefs,Rinus en Ria

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>